Ik had er nog nooit één gezien, maar toevallig las ik laatst in de krant een artikeltje over de coloradokever die bezig is massaal op te rukken om de aardappelvelden kaal te vreten. Deze was een stuk verdwaald zeker.

Jammer dat ik geen paddestoelenboekje bij me had, want misschien heb ik nu wel 10 x dezelfde paddestoel gefotografeerd. Dezelfde soort bedoel ik. Met hapjes eruit, uit’gebloeid’, net ontsproten of toevallig een beetje groter dan de andere. In mijn ogen waren ze allemáál van verschillende soorten. Of zou het toch allemaal eekhoorntjesbrood zijn geweest? Deze kwam ik tegen in een greppeltje.

S. herkende de geur al op meters afstand.

"Een stinkzwam!"

Als stadsmens ben ik niet zo thuis in de paddestoelen, maar deze geur was onmiskenbaar. Een stinkzwam. Ik had de naam zelf kunnen verzinnen.

Volgens Wikipedia heet hij officieel Phallus impudicus, wat letterlijk onbeschaamde penis betekent. Hij is opgebakken en ontdaan van de sporenlaag nog eetbaar ook. Ik sla m’n portie over.

Deze groeide vlak voor het huisje. Elke dag was er weer een stukje vanaf geknaagd. Zou het eekhoorntjesbrood zijn? Er zaten eekhoorns in de buurt.

Om deze vlak voor mijn macro lens te krijgen, moest ik een soort van spagaat over een greppeltje en door de bramenstruiken maken.

Het was vast de boslucht die hongerig maakt, maar op één of andere manier zag ik met veel fantasie een pannenkoek met stroop in deze paddestoel. Maar dan zonder grassprieten.

Met 5 vrienden, plus hond èn kat hebben we een weekje op de Drentse heide vakantie gevierd. Een klein huisje middenin het bos, fototoestel en vuurknotsen mee en lekker genoten daar. Hier is de eerste foto, van het ‘jeneverbessenbos’. Misschien heet het wel echt zo, in ieder geval groeiden er veel jeneverbesstruiken.

Vanavond vlak voor zonsondergang.